دروازه هایج | اخبار بازی‌های کامپیوتری ، پلی استیشن و ایکس باکس وب سایت تخصصی بازی‌های رایانه‌ای، جدیدترین اخبار بازی‌های کامپیوتری ، پلی استیشن و ایکس باکس، تریلرها، پوشش نمایشگاه‌ها، پیش نمایش، نقد و بررسی بازی

بررسی بازی Black the Fall

بررسی بازی Black the Fall

بازی Black the Fall تلاش فراوانی می‌کند تا تجربه‌ای شبیه به بازی Inside معرفی کند. با اینحال آیا در این کار موفق است؟ با بررسی بازی در سایتهای اینترنتی همراه باشید تا به این پرسش جواب دهیم. 

استودیو پلی‌دد را می‌توان یکی از موثر‌ترین استودیو‌های بازی‌سازی دانست که درست است تنها دو بازی تا به امروز ساخته، با اینحال همین دو اثر آنقدر موثر بوده‌اند که استودیو‌های دیگر را ترغیب به تولید آثاری شبیه به کنند. قبل از این  بررسی بازی Little Nightmares را در سایتهای اینترنتی خوانده‌اید که به توجه به شبیه به بودن به ساخته‌های پلی‌دد، حس و حال منحصر‌به‌فرد خودش را نیز داشت و بدین خاطر موفق شد به بازی بسیار درستی مبدل شود. حال استودیو سند سِیلر، یک بازی با اسم Black the Fall پخش کرده است که مشابهت بسیار فراوانی به بازی Inside استودیو پلی‌دد دارد. با اینحال سوالی که پیش می‌آید این است که آیا Black the Fall هم موفق می‌شود در عین شبیه به بودن به اینساید، یک بازی دلنشین و منحصر‌به‌فرد باشد یا اینکه صرفا یک تقلید ضعیف است؟ اگر بخواهیم به روش کوتاه به این پرسش جواب بدهیم، باید بگویم که بازی Black the Fall ممکن است یک بازی منحصر‌به‌فرد نباشد، با اینحال مطمئنا یک تقلید ضعیف هم نیست و حتی به توجه به ضعف‌هایش، اثری است که علاقه مندان سبک پلتفرمر از تجربه آن لذت خواهند برد. ولی باید گفت برای اینکه بیش‌تر نقاط ضعف و قوت بازی را مورد بررسی قرار دهیم، پیشتر وارد نکات این بازی خواهیم شد. 

بعد از تمام کردن بازی Black the Fall، به این نتیجه خواهید رسید که جریان ارزش چندانی برای تولیدکنندگان بازی نداشته و آن‌ها بیش‌تر روی ایجاد گیم‌پلی‌ای محشر تمرکز داشتند

در نوشتن یک بررسی بازی، مقایسه بازی‌ها کار خیلی خوبی نیست. با اینحال مساله‌ای می باشد و آن هم این است که وقتی یک بازی‌ساز سعی دارد بازی‌ای دقیقا شبیه به با یک بازی دیگر بسازد، ناخودآگاه این مقایسه پیش می‌آید و بدین جهت هم در این نوشته گاهی Black the Fall را با منبع الهامش یعنی Inside مقایسه خواهیم کرد. یکی از خصوصیت‌های بسیار خوب Inside، داشتن داستانی عمیق بود. داستانی که درست است از روش دیالوگ‌ها یا میان‌پرده‌های سینمایی روایت نمی‌شد، با اینحال تولیدکنندگان با بهره برداری از نماد‌های مختلف، کاری کرده بودند که در انتهای بازی، گیمر به فکر فرو برود و هر شخصی برداشت ویژه به خودش را از آنچه که دیده و تجربه کرده داشته باشد. با اینحال این یکی از مواردی است که Black the Fall در آن ضعف دارد؛ جریان بازی در جامعه‌ای کمونیستی جریان دارد و نماد‌های شوروی سابق در جای جای محیط قابل مشاهده است. هدف شما در نقش کاراکتر اصلی، فرار کردن از این فضای و رسیدن به آزادی است. با اینکه این فرضیه دلنشین و برای ایجاد جهان خفقان‌آور فرضیه‌آل به ذهن خطور میکند، با اینحال جریان بازی هرگز موفق نمی‌شود از لایه‌های سطحی عبور کرده و به چیزی عمیق‌تر مبدل شود. به شخصه به خاطر دارم که بعد از تمام کردن Inside یا همین Little Nightmares، تا چند وقت ذهنم درگیر پی بردن به رمز و راز‌های بازی بود، با اینحال Black the Fall چنین خصوصیت ندارد و موفق نمی‌شود مخاطب را به فکر فرو ببرد.

همین دلیل هم دلیل شده تا بعد از تمام کردن بازی، به این نتیجه برسید که جریان نقش چندانی در این بازی نداشت و صرفا تلاش فردی برای فرار را نشان می‌داد که هیچ پیچش یا نکته مخصوصی نداشت. غیر از این کلا این گزینه در بازی احساس می‌شود که جریان اهمیتی برای تولیدکنندگان Black the Fall نداشته و آن‌ها بیش‌تر روی ایجاد پازل‌های مختلف تلاش کرده‌اند تا با تمام کردن آن‌ها، زودتر به انتهای بازی برسید. حتی انتهای‌بندی بازی هم با اینکه جذابیت ویژه خودش را دارد، با اینحال به شکلی هم نیست که بعد از مدتی بتوان از آن با اسم یک انتهای‌بندی به‌یادماندنی یاد کرد. ولی باید گفت تولیدکنندگان موردی را در بازی جای گرفته‌اند که پتانسیل مبدل شدن به یک خصوصیت مثبت محشر را برای Black the Fall دارد. با اینکه بازی از Inside الهام گرفته است، با اینحال در یک مورد اختلاف بنیادی با ساخته پلی‌دد دارد. در بازی Inside شما پیوسته یک پسرک تنها را کنترل می‌کنید، با اینحال در Black the Fall بعد از گذشت مدتی با یک ربات دوست‌داشتنی که رفتار‌هایی شبیه به به سگ دارد، آشنا می‌شود. امکان دستور دادن به این ربات و همراهی وی با شما حتی در شرایط سخت، از نمونه خصوصیت‌های مثبت بازی است و تولیدکنندگان موفق شده‌اند یک احساس عاطفی مخصوصی بین این ربات و شخصیت اصلی بازی ایجاد کنند؛ احساسی که دلیل می‌شود تا بعد از هر باری که احتمال می‌دهید این ربات از شما جدا شده باشد، حس ناراحتی مخصوصی داشته باشید. در کل همه‌چیز در باب فرضیه قرار دادن این ربات در بازی محشر است به استثنای نحوه جدا شدن وی از شخصیت اصلی که به شکل با مزه ای رخ نمی‌دهد و در لا‌به‌لای اتفاقاتی دیگر گم می‌شود و همین هم دلیل می‌شود تا رابطه عاطفی که به آن اشاره کردیم، انتهای‌بندی خوبی نداشته باشد. 

بررسی بازی Black the Fall

تا به اینجا به ضعف‌های بازی در عرصه جریان و نداشتن آن عمق کافی در آن اشاره کردیم، با اینحال Black the Fall به توجه به چنین ضعفی، در گیم‌پلی عملکرد خیلی خوبی دارد. روند کلی بازی شبیه به به Inside است که باید در آن پازل‌های متفاوتی را که معمولا بنا شده بر قانون های فیزیک یا کار کردن با مکانیزم‌های مختلف هستند، حل کرده و در بازی پیش‌روی کند. در کل معما‌های بازی، دیزاین خیلی خوبی دارند و کار استودیو تولید کننده بازی از این نظر بطور کلی لایق ستایش است. برای نمونه در یکی از قسمت‌های بازی، وارد محیطی بطور کلی تاریک می‌شوید که هیچ‌چیز در آن قابل مشاهده نیست و از جهت دیگر دیگر در این تاریکی لوله‌هایی وجود دارند که از آن‌ها برای چند ثانیه حریق خارج شده و سپس قطع می‌شود و برخورد با آن‌ها، برای مرگ شخصیت بازی کفایت می کند. حال نحوه حل این معمای دلنشین هم به این شکل است که باید این بخش را با هدفون تجربه کنید و به صدای حریق گوش دهید که از گوشی سمت راست شنیده می‌شود یا از گوشی سمت چپ و اینکه چقدر به شما نزدیک است. سپس باید با استناد به این صدا، فاصله خودتان تا حریق را تشخیص داده و با لحظه‌بندی درست، بتواند در لحظه قطع شدن حریق لوله را رد کنید. این تنها پازل خلاقانه و دلنشین بازی نبود و از این دست پازل‌ها به وفور در بازی قابل مشاهده است که این مسئله دلیل شده تا بعد از حل کردن معما‌های بازی، حس شیرین مخصوصی را تجربه کنید و نبوغ سازندگانش را ستایش کنید. 

بررسی بازی Black the Fall

Black the Fall را نه می‌توان یک بازی بطور کلی منحصر‌به‌فرد دانست و نه یک تقلید صرف و ضعیف از بازی‌هایی مانند Inside

بازی Black the Fall با بهره برداری از موتور یونیتی ساخته شده و آنقدر که از لحاظ هنری دیزاین خوبی دارد، همانقدر هم از لحاظ فنی ضعیف است! گاهی در طول بازی دوربین عوض شده و به کاراکتر اصلی نزدیک‌تر می‌شود و در چنین موقعیتی کمی دقت در محیط کفایت می کند تا ضعف در بافت‌های بازی بطور کلی دیده شود. نکات پایین بافت‌های کاراکتر بازی یا محیط، چیزی است که دلیل شده گرافیک بازی یک سر و گردن پایین‌تر از بازی‌های شبیه به روز باشد. از جهت دیگر دیگر به توجه به گرافیک فنی ضعیف، گاهی نزول فریم هم در بازی قابل مشاهده است و از آن بدتر، وجود یک سری باگ‌هایی است که گاهی قادر اند شما را مجبور به ری‌استارت کردن یک مرحله کنند. برای نمونه در قسمتی از بازی، شخصیت اصلی با فاصله‌ای چند سانتی متری از سطح زمین به شکلی معلق در حال حرکت رو به جلو بود و این مسئله دلیل می‌شد تا وی غیرقابل کنترل شود. یا در نمونه‌ای دیگر، یکدفعه لحظه پرش و بالا رفتن از یک دیوار، شخصیت اصلی بازی به دیوار گیر کرد و از آن بالا نمی‌رفت که دلیل شد بازی را از چک‌پوینت قبلی از نو بارگذاری کنم. در کل وجود مشکلات فنی در بازی، این حس را القا می‌کند که ممکن است تولیدکنندگان هنوز در بهره برداری از موتور یونیتی مشکلاتی دارند و ممکن است هم در آتی با پخش آپدیت‌هایی، قادر باشند حداقل باگ‌های بازی را رفع کرده یا به حداقل برسانند. 

با اینحال به توجه به ضعف‌های بازی در عرصه فنی، Black the Fall از لحاظ هنری بازی زیبایی است. پیش از هرچیز اشاره کردم که Black the Fall در دنیایی کمونیستی جریان دارد و تولیدکنندگان موفق شده‌اند آن حس خفقان چنین محیطی را به بهترین شکل ممکن القا کنند. جدای از تاریک بودن محیط، عوامل دیگری هم در القای این حس دخیل هستند. برای نمونه در جریان بازی افرادی را می‌بینیم که به شکل برده در حال کار کردن برای اربابان خود هستند یا دوربین‌هایی تجهیز به اسلحه در محیط‌های مختلف بازی دیده می‌شوند که کفایت می کند یک لحظه شما را مشاهده نمائید تا فورا کشته شوید. در کل بازی اتمسفری محشر دارد و به‌خوبی نشان می‌دهد که چنین جهانی تا چه حد می‌تواند افسرده‌کننده باشد. با این وجود اتمسفر بازی می‌موفق شد بهتر هم باشد به شرطی که تولیدکنندگان دیزاین‌های هنری خوب خودشان را، با موسیقی‌های بهتری همراه می‌کردند. در چنین بازی‌هایی موسیقی و استفاده درست از آن، می‌تواند تاثیر ممتازی در انتقال حس و حال بازی داشته باشد با اینحال Black the Fall از چنین خصوصیت‌ای سود نمی‌برد. در طول بازی یک موسیقی یکنواخت را می‌شنویم که ممکن است تا حدودی خوب حال و هوای بازی باشد، با اینحال هرگز نمی‌تواند دلیل شود تا بازی تاثیرگذاری عمیق‌تری روی گیمر داشته باشد. از جهت دیگر دیگر، مابقی جلوه‌های صوتی بازی کمابیش چنین شرایطی دارند و در کل موسیقی و جلوه‌های صوتی بازی، کیفیت خوبی نداشته و نمی‌توان خیلی از آن‌ها تعریف کرد. 

بررسی بازی Black the Fall

در کل، Black the Fall ممکن است به اندازه Inside بازی کامل و بی‌نقصی نباشد، با اینحال یک بازی امیدوارکننده است؛ امیدوارکننده از این جهت که استودیو مستقل تولید کننده بازی، موفق شده اثری ایجاد کند که با تمام ضعف‌ها و مشابهت‌هایی که به ساخته‌های پلی‌دد دارد، هنوز هم دلنشین است و ممکن است در طول تجربه آن بیننده مشکلاتی باشیم، با اینحال مطمئنا از حل کردن پازل‌های خلاقانه‌اش و از دیدن جهان تاریک و اتمسفر خفقان‌آورش لذت خواهیم برد. Black the Fall شروعی خوب برای سازندگانش است و این نوید را می‌دهد که این تیم بتواند در برنامه بعدی‌اش، بازی نسبتا بهتر و بالغ‌تری ایجاد کند که مطمئنا می‌تواند حتی رقیبی مهم برای ساخته‌های پلی‌دد باشد. 

تازه ترین اخبار بازیهای ویندوز را در دروازه هایجدنبال کنید.و به علاوه از طرف دیگر اگر دوست دارید این اخبار را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

لینک منبع